|
(ნიკო ფიროსმანი)
რომ დავჯდებოდეთ დღეს პურის ჭამად, მოვიგონებდეთ, ძმებო, ფიროსმანს. მისი გული გვაქვს ჩვენ ღვინის ჯამად და აქამდისინ ქართულ მირონს გვბანს.
მისი რუმბები და ნატურ-მორტი. არ დაილევა კრავის საკლავი და ასაბიით სუფრა მოირთო.
და ჩვენ ცხოვრებას უფრო მიქელავს. ჩვენიც იქნება შესანდობელი, შეგვაბრალებენ საწყალ ნიკალას.
სამიკიტნოში სუფრა პატარა. განვლო მან ცეცხლის კორიანტელი, ბედმა უბედოდ ბევრი ატარა.
ასეთ ოსტატებს ზრდის საქართველო, იკურთხოს მადლით მარჯვენა მათი, იმათი იყოს ეს სადღეგრძელო. |
















