|
...მეყოფა შიში და სულის გვემა, და ცრემლის ხსოვნა თვალებს აოსებს... გაძვალტყავებულ დღეების რემას მივდენი ღამის სასაკლაოზე...
სანამ ცას ვეახლები, დაღლილ გუგებით და წამწამებით, ცაში ყმუიან ღრუბლის ძაღლები და ჩემს სიზმრებში დაწანწალებენ...
გოლგოთა მიცდის, ვარ უმკაცრესი ღმერთის მსახური! ...რაცა ვარ, ეს ვარ, და შავი დღისთვის, არაფერი მაქვს გადანახული... |
















