ნანა მეფარიშვილი - შორი მზე

მზეს ავაყოლე ნატვრა ამ დილით,

ცხრა სხივს გაფიცებ, მითხარი მეთქი,

გავანდე ჩემი თხოვნა-წადილი,

სისხლ-ძარღვებიდან ამონახეთქი.

სხვაგვარად მიყვარს ანათებს რაიც...

(მზეო უშენოდ წამითაც ვერ ვძლებ)

აქ ხარ და სითბოს დავეძებ მაინც,

ანათებ, მაინც სინათლეს ვეძებ.

ნეტავ სხივები ვინ დაგითვალა,

ვერ გწვდები, სულზე მაციებს მგონი,

საქართველოში ჩემო ცხრათვალა,

სულარ იყავი ასეთი შორი.