ვასილ ბესელია - მივყვები დღეებს ქარში გადენილს

მივყვები დღეებს

ქარში გადენილს,

მაჟრჟოლებს ავად და ტანში გამცრის,

აკლია ლოცვას

თაფლის სანთელი,

რწმენას აკლია გუგუნი ტაძრის...

ვერ მოვიშორე შიში და დაღლა,

მე, ალბათ, აწი ვერ ავფრინდები,

ნისლების იქით,

ღრუბლებზე მაღლა

რა ამღვრეული ჩანს ამინდები...

საით გავექცე

იჭვიან მორევს,

სად მახსენებენ ცრემლით და ჭიქით,

შენ,

შენ საზღვარი მითხარი თორემ,

მე ვიცი -

რაა იმ საზღვრის იქით.