ვასილ ბესელია - ვერ მიშველიდა ამქვეყნად ვერვინ

ვერ მიშველიდა ამქვეყნად ვერვინ,

სიკვდილს უდრიდა მაშინ უარი...

კლავიატურის მიყუჩდა ნერვი,

მინელდა ვნება მაჟენუარის...

ასე კარგავენ მზერას და ღიმილს -

შენი ლანდი რომ დაკარგა სარკემ...

და გულისპირზე ამწყდარი ღილი

ბოლო ცრემლივით დაეცა პარკეტს...

გარეთ კი ჩვენი ნატვრის ხე გახმა,

შეაშრა ზეცას წამსკდარი წვიმა...

... მე

ისევ

გიწერ

იმ ამბავს ახლა,

და ისევ ვკვდები დიდი ხნის წინათ...