|
ვარ მართალი, როგორც მთვარის გაოცება, მივტივტივებ და ოცნებაც ვერ მეტივა, მიმაქვს სული და უბრალო საოცრება, - რომ უბრალოდ და საოცრად ზედმეტი ვარ.
შენს ნაპირთან დავხანდები, სანამ შენი სასწაული დამამშვიდებს, მერე, როცა უმშვიდესად დავღამდები, სასწაულად დაგიტოვებ პანაშვიდებს... |
















