აკაკი წერეთელი - ძველი და ახალი წელიწადი

ძალით მოსული სტუმარი

ჭირზედაც უარესია:

მასპინძლის გაუტანლობა

მისი რიგი და წესია!..

შარშან არ იყო, გვესტუმრა

ეს წელიწადი დღე-მეტი?

არ გაგვიტანა წყეულმა,

თავბრუ დაგვასხა და რეტი!

კიდობნის მტრედად მივიღეთ:

დავხვდით ლოცვით და ნატვრითა!

ამან-კი, ღვთისგან წყეულმა,

უბედურობით დაგვტვირთა!

სხვადასხვა ჭირი, სახადი,

მან ხარკად შემოგვაწერა,

და ესეც რომ არ გვაკმარა,

ზედ დაამატა ხოლერა!

ახლა-კი, ვირზე შემჯდარი,

მიიპარება ბებერი!..

და რაღა გვეთქმის ჩვენც მეტი:

„წინ წყალი... უკან მეწყერი!“

ახალი წელი მოგვიდის,

რაშზე ზის, მოაკუნტრუშებს

და იმედს აძლევს თანასწორ

უსაქმურებსაც და მუშებს.

გატაცებული სურვილით

ყველა ეძლევა ოცნებას:

რაც ძველმა წელმა დააკლო,

ახლისგან ელის შევსებას.

მაგრამ ვინ იცის, რას გვეტყვის?

ახალიც ძველის შვილია:

ბოლოში გაგვიმწარდება!..

თავში სუყველა ტკბილია!!

გულგატეხილი ანდაზაც

ამბობს: - „მე არას ველიო,

ახალი ცოცხი კარგად ჰგვის,

ქვიშას მოატანს ძველიო“.