|
გულს რომ პეშვივით შეუშვერ ციდან წამოსულ წყაროსა, - მტერიც დაგლოცავს, ზურგს უკან აღარ გაგითხრის ხაროსა, შუქი რამ, აუმღვრეველი, შემოგეხვევა სამოსად, ისეთი სითბო ექნება, როგორც წინაპრის ჯვალოსა, ტყვია და ხმალი კი არა, ელვაც ვერ გაეკაროსა.
რომ მზის თვალს ეწამწამოსა, უფალი გეტყვის სიტყვებსა სურნელოვანსა, ამოსა, იის ხმით მოგეფერება მგალობელს, უსახლკაროსა...
როგორ არ გაიხაროსა, - გულს რომ პეშვივით შეუშვერ ციდან წამოსულ წყაროსა! |
















