აკაკი წერეთელი - ვაჭარს

ვაჭარო, მაგ შენს აბაზში

სისხლი და ოფლი ჩვენია!

როგორ არა გაქვს ღვთის შიში,

ან კაცის რად არ გრცხვენია,

რომ ჩვენვე მოსაწამლავად

ხელში გიჭირავს ეგ ფული

და უცდი მარჯვე შემთხვევას,

რომ ამოგვაძრო მით სული?!

რა დაგიშავეთ? რას გვერჩი?

რა მოგვიცია მიზეზი?

ის, რომ არ მოუქნევია

ჩვენს სულგრძელობას ჯერ დეზი?..

ეგრე აფასებ და გვიხდი

ჩვენ გულუხვ მასპინძლობასა,

რომ დღემდი ტურა-მელობდი

და დღეს-კი იჩენს მგლობასა?

სოფლებს ატყავებ უშიშრად

და თამამად ჰხრავ ქალაქსა...

სისხლმეტი ხომ არ გაშფოთებს,

ხომ არ თხოულობ დალაქსა?..