წკირს გადასტეხს ნუკრის ფეხი
ხეებს შორის განარბენი
და ამ უღრან მთათა გრეხილს
მიენდობა ვაჟას შველი.
ხეებს შორის ხვავრიელად
ხეთ ფოთოლი შეაქუჩეს,
დამაქვს გული ცარიელა
და ალერსი არ მაჩუქეს.
მთვარის სხივი განახევრდა,
წყლის სარკეზე დანაცემი.
ნეტავ გული შემახვედრა,
სიყვარული შესძლოს ჩემი.
















