ვინც ხმა გაიღო, ვინც არ არის,
თავისთვის, ჩუმად,
ამათაც მალე უსათუოდ
შეჭამენ უმად!
ამოყვა სათქმელს სისხლის წვეთი
ბებერ ხორხიდან
და ახდა ავი სიზმარივით
რაც მითხრა გულმა!
მინგრევენ ტაძარს!
- ეს ტკივილი როგორ ვატარო?
საძირკველს რარიგ მონდომებით
ღრღნიან ვირთხები!..
ნუთუ შერჩება ცოდვის გუბე
მელოტ ტარტაროზს?
მირონმდინარე ღვთისმშობელო,
შენ გეკითხები?!.
დღე დარჩენილი სანანებლად
არც კი გეყოფათ!
ოდენ შებედეთ ქრისტეს საყდარს
- ქვეყნის სალოცავს!
თქვენ მიაფურთხეთ უსირცხვილოდ
ქართულ მწერლობას
ვაჟას, ილიას,
უდარებელ „ვეფხისტყაოსანს“...
მე კარგად ვიცი, თქვენზე კარგად
- ძმაა ალანი!..
ფიციც და ვერცხლიც,
ჭიქა ღვინოც იყოს ალალი!
მაგრამ ვაი, რომ მახსენებენ
დაჩოქილ ბიჭებს!..
- და აიშლება, აიშლება სამტროდ ბალანი!
კარგა ხანია ვევედრები მაცხოვარს, ამას -
იქნებ დაგვიდგეს შერიგების,
ნდობის ამინდი!
და ვიცი, როცა სანთელს ვუნთებ
პირიმზეს - თამარს,
ძარღვში დედუფალ-ბორდუხანის
სისხლიც დამიდის!..
დღეს როცა დათბით,
სასაუბროდ თვალი წალულეთ,
აღარ ფაფხურობთ, სამეგობროდ
ლანგრით ეძლევით,
ნუ შეპირდებით ნურც ნურავის
ქართვლის მამულებს,
რადგან არ გახლავთ მამათქვენის ნაანდერძევი!
- ვთქვათ, მე გავჩუმდი,
შენ გაჩუმდი,
გაჩუმდა ისიც...
ამგვარ სიჩუმეს საბოლოოდ რაც მოყვა, იცი!.. -
მთლად საქართველო აიღეს და
გაყიდეს ციმციმ!..
და ვისმენ, ვისმენ მზაკვრულ ქირქილს
და მტრების სიცილს...
გამომიხტება, ვიცი, ახლა ვინმე რეგვენი: -
„ტყუილიაო, რასაც ჭყაპნი, ყველა ეგენი"!
იტყვის და ისევ დაიწყება
ნთხევა დარიშხნის...
- ვინ შეგონებით, ვინ მუქარით
„სუნთქვას" დამიშლის!..
- ვაი, ჩვენს პატრონს,
გადედლებულ კაცობას ჩვენსას!
ძმა ძმას ღალატობს,
საწამლავს და სამსალას ლესავს!..
...ზის ნებიერად გაბღენძილი გუშინაც, დღესაც,.. -
ეს ცხრა მთავრობის გახტაგანი,
გაქნილი ქლესა!..
ერთ „ბავშვს“ იერი
გაბრიაძის თოჯინას უგავს,
ისე დაურბის იქით-აქეთ
თვალებში გუგა...
- იქნება კითხოს, შიგადაშიგ,
მამამისს, მსუქანს,
ვინ სად მღეროდა,
რას მღეროდა ათი წლის უკან?!.
სავარძლებს შორის მეთვალყურე
ქალი „გულაობს“
- ბრძანებს: „ვაკეთოთ,
რასაც გვეტყვის „კალიგულაო"!
..ერევა ომში, ხელჩართულში,
დასტა და დასტა!
- ზოგს ცხვირში მოხვდა,
ზოგს ყვრიმალში, ...და ზოგსაც ასცდა!..
და, აი, ბიჭი შავ სათვალით
ტუქსავს დარბაზებს,
წაღმას უკუღმად მონათლავს და გადააფასებს!
თან ღეჭავს, ღეჭავს,
რასაც უნდა, იმას ასაღებს
- მალე დაადებს საქართველოს პირზე გასაღებს!..
...გარეთ კი ხალხი ილანძღება,
ყვირის და გმინავს!..
- მიტომაც ბევრჯერ უთავაზეს
კეტი და რკინა!..
ტირის სოფელი წყალწაღებულ
ბაღსა და ბინას,...
მაგრამ მავანი გამაძღარზე ხმამაღლა ხვრინავს!..
- თქვენ, ვინც ბორკილებს
აჟღარუნებთ და თვალებს კვესავთ,
სჯობს ყური უგდოთ, ვით გროვდება
თანდათან კვნესა!..
- და სანამ ერმა შეგიკურთხათ
ერთხმად გამჩენი,
თავად მიირთვით ბოლო ჭიქა
„წამსვლელ-დამრჩენის!“
















