|
მე გამოვდივარ. დღის ბოლოა. სრულდება ექვსი. ფართო ქუჩაში ჩვეულებრივ მოძრაობს ხალხი... გულუხვად ბარდნის. ბეღურა კვნესის... მე მოვაბიჯებ გაშლილი სახით.
გაზაფხული მყარდება ირგვლივ. შუაზამთარში მეყურება შრიალი ხეთა. რაც მართალია, - მართალია - გულწრფელად მიკვირს, ყველა ჩემსავით რომ არ ღელავს, შენ როცა გხედავს. |
| პოეზიის გვერდი • • • |
















