ილია ჭავჭავაძე - დაბნელდა სული...

დაბნელდა სული, გარშემოც ბნელა,

სიცივე მკვიდრობს ეხლა ჩემ გულში;

აღარ მაქვს საზრდო სულისათვის მე

არც სიძულვილში, არც სიყვარულში.

დიდხანს ვებრძოდი სიმდაბლეს, მტრობას,

და გავიმაგრე ჭაბუკი მკლავი,

ბევრჯერ მამარცხეს, მაგრამ არვის წინ

არ მომიხრია ამაყი თავი.

ვისაც ვებრძოდი, ბრძოლად არ ჰღირდნენ,

გვიან შევიტვყე ეს ცდომილება;

ეხლა მათ საზიზღ, მდაბალ მტრობაზედ

არც მეცინება, არც მეტირება.

დაბნელდა სული, გარშემოც ბნელა,

სიცივე მკვიდრობს ეხლა ჩემ გულში;

აღარ მაქვს საზრდო სულისათვის მე

არც სიძულვილში, არც სიყვარულში!