მორის ფოცხიშვილი - ქალი

სათავე - ქალი!

წყაროსთვალი! -

ნაბიჯი, კვალი!

... ცეცხლში,

ღადარში,

ნაკვერჩხალში,

ნაცარშიც - ქალი!

სუყველგან ქალი,

ყველაფერში -

ქალი და

ქალი!!!

სიზმარში - ქალი!

ცხადშიც - ქალი!

ნებით თუ ძალით

გრიგალში - ქალი!

ქარში - ქალი!

წვიმაში - ქალი!

ქალი ვით მზე და

ქალი ვით მთვარე,

ქალი ვით სევდა,

ტკბილიც და მწარეც.

საწამლავი და

წამალი ერთად,

სინანული და

სინათლე დღეთა, -

თრთვილი და თრთოლა,

რკინა და რვალი, -

ოღონდაც ქალი!

ოღონდა ქალი!!!

ქალი ვით ზღვა და

ქალი ვით ქნარი, -

ფიქრი და ფარდა,

ცრემლი და ზარი!

ქალი - ვარდი და

ქალი - ეკალი,

ქალი - მადლი და

ქალი - სპეკალი!

ქალი, ვით ვალი

გადაუხდელი, -

სუფრა!

სინდისი!

სითბო!

ჭურჭელი!

ციხე-სიმაგრე

აუღებელი! -

ფუძე!

აკვანი!

სვეტი!

კედელი!

გულმეცნიერი და

შორსმჭვრეტელი!

ქალი - და!

- დედა!

- მიჯნური!

- ძიძა! -

ტირიფი, არყი,

ია და ნუში...

და ბოლოს, მიწა,

ქალი,

რომელიც

ყველას ალერსით

გვიხუტებს გულში!