ფეხმძიმობა
|
მაგ თვალთა ცქერას უხარია მწველი სახე მზის, შენ გსურს იწამო გრძნეულ სიტყვის მეფური ძალა. მძინარ მიდამოს მწუხრის ჩადრი ჩამოეცალა და გაჩნდა მხარე გამარჯვების და განახლების.
რაც გვაწამებდა, ყველაფერი მზემ გამოცვალა! შენ უცნაურის სამსახური აიღე ვალად და მეც მომესმა ხმა ძვირფასი, ხმა შეთანხმების.
მიჰქრი უშიშრად მოყვარული ღამის მხედარი. გაგიჟებულ ფიქრს ოქროს სიტყვით ხიბლავს მალარმე,
ატაცებულ სულს სურს, მგოსანო, მარად იქროლო… ჩემი სონეტი, შენ, - ძვირფასო ძმაო და ტოლო. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • პაოლო იაშვილის პოეზია |
