|
გამოგტყუებენ სიცილს, ამბორს გიყოფენ ამოდ, და გაღმერთებენ, - ვიცი!.. თქვენი მეუღლის გამო.
და მოთმენობას ვნანობ, თავს გევლებიან, - ისიც!.. თქვენი მეუღლის გამო.
და ამთავითვე მეწვის, ამ პროვინციელ ქალთა, - მეჩშანობა და პეწი.
არარაობა მათი!... მე თქვენს მეუღლეს ალბათ, - თქვენს გამო ვცემდი პატივს. |
|
პოეზიის გვერდი • • • |
















