სიმონ ჩიქოვანი - ბარათი მთიდან

სვანეთში მივდივარ მთებში და…

მიყვარხარ, ვინ იცის რარიგად,

ეგების მწვერვალზე დავმშვიდდე,

ბარში რომ ვშფოთავდი ღარიბად.

გამორბის მდინარე ბღავილით,

ნაპირებს ცრემლები მოვწმინდე.

ფერდობზე წერწეტა ყვავილი

მაგონებს შენს თავს და მოვწყვიტე.

იმ ხევში მკივანა შურთხია,

მომწყინდა ბილიკზე წანწალი,

მე შენზე ოცნებას ვუფრთხი და

გულს მაინც ედება ხანძარი.

სვანეთში, მთებშიაც დამშვილდე

მიყვარხარ, ვინ იცის რა რიგად. 

ეგების ლატფარზე დავმშვიდდე,

ბარში რომ ვშფოთავდი ღარიბად.

მაფიქრებს ღრუბელი მღელვარი.

მივდივარ, გზა მხვდება ახალი.

სვანეთში ბევრია მწვერვალი

და შენ ხარ ყველაზე მაღალი.