მურმან ლებანიძე - ძვლებს ეწყობა ძვლები და...

ძვლებს ეწყობა ძვლები და... ჩინები, სამხრეები,

ჯამდებიან

წლები და

ჯამდებიან

დღეები...

ჩავლილია სამოცი - მორჩი! - ვიღაც დამყვირის...

ახლა -

გასწი-გამოსწი -

ოცი გრჩება

ჯახირის!

ვიყავ ფლასით მოსილი, - არა ჩარირამასთვის,

მე ვიყავი

მოსული -

რაღაც მეთქვა

ამათთვის.

სხვა ხმები დაახორეს, - მე ვიყავი ფუტკარი...

ღმერთო,

შენ გააგონე,

რაც მე

ამათ ვუთხარი!

ძვლებს ეწყობა ძვლები და... ჩინები, სამხრეები,

ჯამდებიან

წლები და

ჯამდებიან

დღეები...

არა როგორც უკუნეთს და მტერს დაუძინებელს, -

სიკვდილს

ისე ვუყურებ,

როგორც 

აუცილებელს!