მარტოხელა კაცი იყო. ერთ მშვენიერ დღეს შინ ერთი მამალი მიუვიდა.
მეზობელმა ჰკითხა: როგორია შენი მამალიო.
ამ კაცმა უპასუხა: კარგიაო. დილას მაღვიძებს და სამუშაოზე აღარ მაგვიანდებაო.
სხვა მეზობელმა ჰკითხა: რასა იქმს შენი მამალიო.
- ასეთი მამალი არსად იქნებაო, - უპასუხა, - შინ როცა ვბრუნდები, გემრიელ კერძებს მახვედრებსო.
- მამალი როგორა გყავსო? - ჰკითხეს.
უპასუხა: საღამოობით ჩონგურს უკრავს და ზედ ტკბილად ამღერებსო.
- აბა, ერთი კიდევ გვითხარი შენს მამალზეო?
- ძმაკაცი შევიძინე, ნამდვილი ძმაკაცი. ამას წინათ ჩემმა მამალმა მგლებისაგან გადამარჩინაო.
მეზობლების კითხვებს რა გამოლევს და კვლავ ჰკითხეს - როგორაა შენი მამალიო.
- რაღა როგორ არისო, - უპასუხა, - წუხელ მე და მამალმა დავლიეთ. ღვინო ბლომად გვქონდა, საჭმელი ნაკლებად. ძმაკაცობაზე მოგვივიდა დავა. წავკინკლავდით და დანებზე გავისვით ხელი... შემდეგ ცუდად მახსოვს, რა მოხდა. დილას გავიღვიძე და რას ვხედავ - თეფშზე მამლის ძვლებიღა ყრიაო.
კვლავ მარტოხელა დარჩა ის კაცი.
















