ლელა მეტრეველი - დედას

ვეღარ მიფარავ, მიფარავდი როგორც ოდესღაც

(ო, როგორ მინდა, ყოვლისშემძლედ კვლავაც გიხილო!), 

ახლა მე დღისით გმირობანას თამაშს ვუნდები

და ღამეს ვუცდი, რომ ბავშვივით მწარედ ვიტირო.

მაგრამ, ბავშვისგან განსხვავებით, მე ცრემლებ სვმალავ.

უნდა გავუძლო... გამოსავალს ვერსაით ვხედავ... 

უკვე დიდი ვარ, სამწუხაროდ, უკვე დიდი ვარ

და ძველებურად ვეღარ ვამბობ: მიშველე, დედა!