თეიმურაზ ლანჩავა - დედები ადრე მიდიან...

დედები ადრე მიდიან ხშირად

ბედისამარა ვრჩებით უდედოდ,

დედა მოკვდაო, საკუთარ თავსაც,

არ შეახსენო, არ გაუბედო.

დედის სიკვდილი მარადიული

სულის გლოვაა, და შეგვახსენებს,

რომ ემატება ძალა ღვთიური,

მოგონებებად ქცეულ სახელებს.

მიდის, არ მიაქვს და ჩვენთან ტოვებს,

სითბოს, რომელიც თან გვსდევს მეგზურად,

შეგვეძლო დედის გადასარჩენად,

დაუსრულებლად მეტი გვეზრუნა.

ღმერთია შემწე არდავიწყების

მარადიული სანთელი ენთოს,

ღმერთი პატრონობს სულის სიწმინდეს,

და პირველობას ვერასდროს ვერ თმობს.

დედები ადრე მიდიან ხშირად

ბედისამარა ვრჩებით უდედოდ,

დედა მოკვდაო, საკუთარ თავსაც,

არ შეახსენო, არ გაუბედო.