|
ვიდრე შენ ხარ, შენი სუნთქვა მათბობს, არაფერი არ მაშინებს, დედი, ვიდრე შენ ხარ, ყველაფერი მომწონს, გულისტკენიც საამურად მესმის...
მე ხომ დედა ცოცხალი მყავს ისევ, შენი ერთი - "გენაცვალოს დედა", მირჩევნია ოქრ-ვერცხლის ქისებს.
დამინახავ, გაგეხსნება ზეცა. მთელს სამყაროს მირჩევნია მაშინ, შენი ერთი - "გენაცვალოს დედა". |
















