შოთა ნიშნიანიძე - უნაპირობა

"ნუ დაიღლები, შვილო, ოღონდაც..." -

ამბობს დედური შიშით და თრთოლვით -

ჩვენს შორის მოხტის ჩვენი გოგონა,

როგორც ბინული ნაპირებს შორის.

ჩვენც ბინულები ვიყავით ერთ დროს,

როცა გვიდუღდა ტანში აპრილი...

შენ გამიზარდე ეს გოგო, ღმერთო,

აღირსე, ისიც გახდეს ნაპირი.