ფეხმძიმობა
|
თასს სადღეგრძელოს ხელში ვიღებ ასსა და ათასს. დაე, ესმოდეთ: ერთმანეთის გატანა ვიცით. შეხედეთ ამ თასს, მეომრებო, შეხედეთ ამ თასს, იგი სავსეა არა ღვინით, არამედ ფიცით.
ისმენთ გულისთქმას, მარად ერთგულის გრდემლის, კალმის, ხმლისა და გუთნის, მებრძოლის ფიცით, რომ არასდროს არ ჩავაგებთ ხმალს - მის დასაცავად, ვის სიცოცხლე ჩვენი ეკუთვნის.
გადმექცეს შხამად და სასიკვდილო გაზმორებად მოედოს ძარღვებს, როგორც ეკუთვნის, როგორც უნდა განსაცდელ ჟამად, ვინაც ფიცსა სტეხს, ვინაც ძმობის სიმტკიცეს არღვევს.
გადუტანია, მრავალ ქარიშხალს გვიხატავდა ცხოვრება ქართლის, ის თავდადების და გმირობის მატიანეა, ეხმაურება იმ ხმალს ჩვენი ხმალი სიმართლის!
გადავდივარ მას, დაე, დაიმსხვრეს მტერი ჩვენის მძლავრი სიმტკიცით! ახსოვდეს ყველას, ვინც აიღებს ამ მშობლიურ თასს, რომ ის სავსეა არა ღვინით, არამედ ფიცით. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • გალაკტიონ ტაბიძის პოეზია |
