|
ზრიალი ზუჩთა და ზარადთა ხმა არი ზოგან და ზარი ანდეზობს ზაკვილი მარაბდა ფარციხეს დაეტყო ბზარი.
გიორგის ელვარე გორდა მარჯან-მოჯარული გიშერი შთენია ქართა და ქორთა.
სისხლით ისხურება ტბორე ვაყა ყაითნიან ვარაყთა შარად ეშურება შორეთს.
ღვთიან არღავან-ღვარნი მოიწევს ზღვა დელიბაშების იჯმნიან ჯინთაგან ჯვარნი.
ცეცხლოვან ციგლიგა ცელით ფარზე-ნისისხლარი ცვრებია მკერდზე-ნაისრალი მწველი,
არმურმორეულნი ცადა, შავნი კი მი და მო გელავენ გვამებს გვითელავენ ძნადა.
მარაბდის ელვავ და ალო, თაღებს შთაეგზნება ჭაღათა სისხლის ეგ ბრიალა კალო.
ლომები ლომისად ვლენან, ციერთა მარზპანთა მაზანდა არის წულად გარდავლენა. |
















