|
გადარუჯული დავით-გარეჯა... ამწვარ ტრამალზე ბზინავს ავშანი... ამ ველს, ამ სივრცეს ვინც უდარაჯა, ვინც შეიმსხვრია მკერდზე ჯავშანი, -
ვინ გაიხსენოს მათი სახელი? არც მოჩვენება, არც სიზმარია, ჩონჩხებით სავსე ჩანს საწნახელი...
მათზე მგლოვარეც დალპა თავშალი... და მხოლოდ ტბაზე შერჩა მარილი... ბალღამიანი ბზინავს ავშანი...
თუ მწარე წარსულს ასე ენება, დღეს დახსნილია ნესტან-დარეჯან, ძვირად დაგვიჯდა მისი შვენება!
დიდ სიყვარულის ასაშენებლად... მისთვის მივიბრძვით, ვიღწვით და ვომობთ და ჩვენი ღონეც მას შეელევა!.. |
| პოეზიის გვერდი • • • |
















