მურმან ლებანიძე - ქართველები

იუმორესკა

ხმამ, მსუყემ და ჯანიერმა,

მტარებელი შეჰყარა:

- "ქართველები?!

რაც ხალხი ვართ,

იცის, ძამა, ქვეყანამ!

ორი კაცი სუფრას შეიქმს,

სამი კაცი -

ქეიფს!

ოთხი კაცი - არიფიონს,

ხუთი -

პარტიას!

ექვსი კაცი მანიფესტს ვწერთ,

შვიდი -

ქარტიას!

ჩვენ - რომ ასი კაცი ვიყოთ,

ჩვენ რომ -

ერთი პირი გვქონდეს,

არ გვცალოდეს საქილიკოდ,

თან -

ბილიკიც ბილიკობდეს,

მაშინ, მაშინ..."

- "რაი მაშინ?!"

- "რა და... ეუჰ, გიჟია!

მომაშორეთ აი ბავშვი,

ჩვენია თუ ალიფაშის,

თუ კაცი ხარ, ვისია?!

ჩემს თავს ველაპარაკები, 

ჩემთვის ვყვები, ბიძია!