|
შემოვივლი ბაგრატს, გელათს და ტკივილით შევიძვრები, სამარეში ისევ ღელავ, ისევ ბორგავს შენი ძვლები.
საქართველოს შუაბოძო, გამიღვივე რწმენა დიდი ნუ დამტოვებ უსაბოძვროდ.
გულოვნებას შენსას ვბაძავთ, შენი სიტყვა, საქმე შენი განათებულს მოგავს ტაძარს.
ქართლის ცრემლმა ქვა და რკინა, ალბათ შენი საქართველო სამარეში ახლაც გტკივა! |
| პოეზიის გვერდი • • • |
















