იეთიმ გურჯი - ობოლი ქართველი

ყველა მოკვდება, რაცა ჩანს,

უკვდავი უხილავია,

რასაც კი თვალი იხილავს,

სუყველა წასავალია!

სიცოცხლე ტყვეობა არის,

ესე ქვეყანაც - გალია,

დარაჯად გვიდგა სუყველას

თითონ სიკვდილის თვალია!

ვერვინ გაიგო ჯერეთა

გამჩენი ვინ უფალია

და ვინ ბატონობს სამყაროს

ანუ რომელი ძალია!..

ჰაერი მიუწვდომელი,

არა აქვს ბოლო, თავია,

ჩვენი ქვეყანაც ჰაერში

მიჰქრის - პატარა ნავია!

ისეც ჩავქრებით სწრაფადა,

რად გვინდა თოფი, ხმალია?

უნდა ძმურადა ვცხოვრობდეთ

გრიქულ, ივანე, ალია!

კეთილი საქმე ვაკეთოთ,

ქვეყანა შესაბრალია,

ზავი, მშვიდობა, ერთობა,

იეთიმ, თქვი, ვისი ვალია?!