ნიკოლოზ იოსებიძე - ახალი წლის მოლოდინში

ზამთარია, ეს წელიც

წარსულისკენ მიცოცავს,

სულ მალე თოვლის პაპა

ახალ წელს მოგვილოცავს.

უღრან ტყეში ბაბუას,

სასახლე აქვს ზღაპრული,

ბავშვების სურათები

კედლებზე აქვს გაკრული.

როცა მოვენატრებით,

სურათებს ეფერება,

თოვლის პაპა ჩვენც გვიყვარს

გრძელ-თეთრ-ფაფუკწვერება.

სავსე ჭრელი ხურჯინით,

პაპა მოდის იმ ტყიდან,

მოგვესიყვარულება

დათაფლული სიტყვითა.

ბალიშის ქვეშ დაგვიწყობს

წინდებს, ჩირებს, ჯანჯუხებს

და კიდევ ერთ ახალწელს,

ხელგაშლილად გვაჩუქებს.

დღეს კაჭკაჭი მოფრინდა

მახარობლად პირველი,

გვითხრა: - "პაპას თან მოჰყავს

ყველა ნადირ-ფრინველი.

აუუ! რას გავიხარებთ!

როგორ მოვეფერებით!

მერე მოვრთავთ ნაძვის ხეს,

ნაირ-ნაირ ფერებით.

პაპას კოცნა-ალერსით,

დავავიწყებთ სიბერეს,

წრეში ერთად ჩავდგებით,

ვიცეკვებთ და ვიმღერებთ.