|
დალოცვილი ხარ, გაზაფხულო, შენ კალთაში თავჩადებულ სიკვდილს აჯერებ, რომ ზღაპარი სიცოცხლეზე შენ მოიგონე და უყვები დაუსრულებლად. ისიც გისმენს და იმეორებს ყვავილებს, ბალახს - ნაცნობ ადგილებს... გისწორებს კიდეც, თუ უნებურად შეგეშალა და, ვერ იყვავილე, დამზრალმა ყინვით... |
| პოეზიის გვერდი • • • |
















