|
მთარგმნელი: ვახუშტი კოტეტიშვილი * * * * * * *
ფოთლები ცვივა, თითქოს შორით მომწყდარან იმედს. თითქოს ჭკნებიან შორეული ზეცის ბაღები. ცვივიან ცივად, უგუნებოდ და ხელაღებით.
სიმარტოვეში დედამიწაც ეშვება მძიმედ.
ვარდება. ხედავ? - საერთოა ცვენა და ბარდნა.
უკიდურესად ნაზად იჭერს თავისი ხელით.
მთარგმნელი: თამაზ ჩხენკელი * * * * * * *
ფოთლები ცვივა, ცვივა თითქო ყრუ სიმაღლიდან, თითქო ჭკნებოდეს ცის უფსკრულში მყუდრო ბაღები. ფოთლები ცვივა უარისმთქმელ ხელის ჩაქნევით.
მძიმედ ვარდება უდაბური გზის მისაგნებად.
ხმელი ფოთოლი, დედამიწა, კაცის ხელები, -
ხელში უჭირავს უსასრულოდ ნაზ მოფერებით.. |
















