ვასილ ბესელია - გვიან, როდესაც...

გვიან,

როდესაც მთვარეც მოდგა აივანთან,

თამადა წუხდა:

- შენი ცრემლი არ მაჩვენო...

... წუხელ სმა იყო,

დედა შვილს არ აიყვანდა,

შენ არ იყავი,

გული დამწყდა მამაჩემო...

- შენ არ მომიკვდე,

შენც ბავშვივით ნუ ღელავ და

ბულბულს ჭიქიდან

ჭიქის ფსკერზე დავაჯენო...

... წუხელ სუფრაზე რამიშვილი უბერავდა...

... შენ არ იყავი,

გული დამწყდა, მამაჩემო...

- ღვინით მოვკვდები,

სიყვარულით,

თუ განგებით,

შენ იცოცხლე და...

მე ჩემს სიკვდილს ავარჩევო...

... ჭიშკართან

გულში ჩახუტებულ "ბუხანკებით",

მენატრები და

მენანები, მამაჩემო...