დოდო აბაშიძე - დილა თბილისში

დაცვარული აშრიალდა ისლი,

გადაწითლდა ფერდობები თრიმლის,

ქოლგასავით გაიშალა ნისლი,

დაეფარა გაღვიძებულ თბილისს.

ღრმაღელეში ათქვირული მოლი,

ქოლგის ჩრდილში დაემალა წვიმას,

მუხიანში აფრენილი გნოლი -

გულისსწორთან გაეშურა წილკანს.

გადმომდგარმა შავნაბადას მთაზე,

ფურირემმა მოიღერა ყელი,

ცელქმა სიომ დაუვარცხნელ თმაზე

ქორფა ჯეჯილს გადაუსვა ხელი.

დიდუბეში აღუღუნდა მტრედი,

ააფრინა შებუმბლული ხუნდი.

ქლიავისფრად შეიღება ქედი,

ცად აიჭრა ტოროლების გუნდი.

რუსთაველმა გადაიხსნა მკერდი

მიუშვირა მთაწმინდის გრილ სიოს,

ანჩისხატმა მოიხარა ქედი,

მოწიწებით მიესალმა სიონს.

აფერადდა ქაშუეთის თაღი,

სამებაზე აწკრიალდა ზარი,

დედაღვთისამ გადმოხედა მაღლით -

დედაქალაქს გადაწერა ჯვარი.