შოთა ნიშნიანიძე - ქუთათური ბალადა

1

ქუთაისზე ჯარი მოდის ჭრელი ალმებით,

უკან მოსდევს ბაზალეთურ ღრუბლის ნამლევი,

ისე, როგორც საქართველოს იღბალს შეშვენის,

წინ ქართველი მიუძღვება, უკან ჩეჩენი.

დასასჯელი ერი ვართ და კიდეც ვისჯებით -

ხვალ ერთმანეთს დახოცავენ ჩვენი ბიჭები.

- შედანია, შე ჩაჩანო, თოფმა იქუხა,

შედანია, დატრიალდი, მიდი ბიჭებთან.

იანეთში ქვემეხების ყიამეთი დგას,

ბაიათის ხმები მოდის იანეთიდან...

და ქალაქიც ფეხზე დადგა ერთი გაგებით,

ჯერ გამაგრდა რკინის გულით, მერე ნაღმებით.

ღვთისმშობელო, შენ უშველე სტუმარ-მასპინძლებს,

სიძულვილით ვინც მთვრალია - გამოაფხიზლე.

აღმოსავლეთს ვერ მოვტეხავთ დასავლეთის ფრთას,

ქუთაისი არ გახდება ბაზალეთის ტბა.

საქართველო ნუღარ დათლის ჯვრებს და ყავარჯნებს,

საქართველო ქუთაისთან უნდა გადარჩეს!

ისე, როგორც ბაზალეთურ ღრუბლის ნამლევი

დაიქსაქსა... დაიძენძა ჭრელი ალმები...

2

ისევ ლომობს ფალავნების საბრძანებელი

ბიბლიური ქუთაია - ლომი ბებერი

ერის ბურჯი, ერის სული, ერის ალამი,

საქართველოს დიდგორიც და ერუსალიმიც.

ეს სიმღერა ავთანდილის, მთელი ქართლოსის,

აქ მირონად გადმოსული „ვეფხისტყაოსნით“.

3

- ახლა სად ხარ, შედანია სიკვდილნახულო,

ბერად ხომ არ შემდგარხარ და ხომ არ მარხულობ?

- ეჰ, კაცობა სუფრაზე და ომში მოწმდება,

ხან ვქეიფობ პოეტებთან, ხან ძველ დოსტებთან...