ზეცის ლურჯი სურვილები
გულში ხატად გადადიან,
აქ მამია გურიელი
ესალმება ადამიანს.
რაც კი რამე აბადია -
მისხალ-მისხალ სულ თავისი...
აფრთიანებს ადამიანს
გაზაფხული ქუთაისის.
მესხიშვილის ბრძოლის ჟინი,
აღტკინება ცხრაას ხუთის,
ახსოვს როგორც მოლოდინი
და ნეტარი შვების წუთი.
მისი ნიჭის სალოცავი
გელათი და ბაგრატია,
გარჯის შუქი საოცარი
დღევანდელსაც არ აკლია.
არ აკლია კოლხიდური
მანქანა და არცა ბროლი,
არც სტუმარი მოხიბლული
ხათრიანი იმერლობით.
რაც კი რამე აბადია -
მისხალ-მისხალ სულ თავისი...
აქ იქნება, ადამიანს
არ უყვარდეს ქუთაისი.
















