|
მზემ მოხუც მთვარეს დაუთმო სკამი, ისე, როგორც ეს მიწაზე ხდება… კახეთი ჯერ არ მენახა ღამით, კახეთის ღამის მსმენოდა ქება.
როგორც სხვიტორთან „მთვარე მეფურად, მძლავრად ვიდოდა“; ქერა დიაცი უმზერდა ზეცას ჭავჭავაძიანთ ასულთ ნამზერსა. |
| პოეზიის გვერდი • • • |
















