ვახტანგ ჯავახაძე - სახურავებზე ხმაურობს წვიმა...

სახურავებზე ხმაურობს წვიმა:

თითქოს ბავშვები გაყარეს გარეთ

და უსუსური ხელებით მძიმედ

უკაკუნებენ დაკეტილ კარებს…

ქუჩის ნიავქარს გული მოეცა,

აიყოლიებს ფოთლებს უვიცებს,

სარკმელს მიხურავს კაცი, რომელსაც

წვიმა შორეულ წყლულებს უღვიძებს.

ისევ მიხურულ კარებთან მივა,

ნაფიქრალს ხელის ჩაქნევით წაშლის…

სახურავებზე იძინებს წვიმა:

ალბათ ბავშვები შეუშვეს სახლში.