|
ეხ, ისევ მარტი და ისევ წვიმა, წვიმის წვეთებში ფიფქები თოვლის, იელვებს - ქრება ქარსა და ნისლში მაგ თვალთა მზერა - ცის ლურჯი ბროლი.
ძვირფასო, ისე დასრულდეს ლამის, არ მღირსებია ღიმილი შენი - მარადისობა ნანატრი წამის.
ოღონდ გამომყევ, ოღონდაც მენდე, ცხრა მთის, ცხრა ზეცის, ცხრა ზღვის გადაღმა, სალოცავ ტაძარს ვაშენებ დღემდე.
გადავიქროლოთ ლაჟვარდი ვრცელი, ხომ შეიძლება ბედნიერება ვპოვოთ იქ, სადაც არასდროს ველით.
წვიმის წვეთებში ფიფქები თოვლის, იელვებს - ქრება ქარსა და ნისლში მაგ თვალთა მზერა - ცის ლურჯი ბროლი. |
















