ვასილ ბესელია - წვიმა

ბედს ისევ უღმერთოდ ვერკინები

და ისევ ვმარცხდები ხალიჩამდის...

წვიმების მიმყვება რექვიემი

და სულის მღვიმეში წყალი ჩამდის.

აწი მე ამ წვიმებს სად წავუვალ,

(როცა ამ ჟინით და ასაკით ხარ!)

როცა ვერც რაიმე სასწაული

დავწერე - ვარგოდეს წასაკითხად.

იქნება ბოლოჯერ დამესიზმრო,

და მკლავზე შემახო მკლავი შენი...

თორემ ამ წვიმიან კლავესინზე

ჩამოწყდნენ მტრედების კლავიშები...

წვიმს... და ეს წვიმები არ მჭირდება,

არც ის გზა - გულში რომ გეფერები...

აღარც ეს ფიტული ნარჩიტების,

აღარც ეს ქაღალდის გერბერები...

ჩემს დღეებს როგორმე დავიღამებ,

სიკვდილთან ამაო ჩალიჩამდის....

... წვიმს... წვიმს და წვიმებით დავიღალე...

და სულის ნაპრალში... წყალი ჩამდის...