ფეხმძიმობა
|
წვიმს, ქოლგას მაინც არავინ არ შლის. წვიმს, ო, წვიმაშიც არ შევალ სახლში. მე, რა თქმა უნდა, არა ვარ ბავშვი, - რა ვქნა, თვალები მიმირბის ცაში... მთვარის ალმასით ამოჭრილ ცაში.
და შუქს, რომელსაც სარკმლიდან მაკმევს ჩემი პატარა ცდუნების ვაშლი, მინდა ბავშვივით დავუკრა ტაში...
ეტლში მიბია ცალთვალა რაში, მე, რა თქმა უნდა, მოვკვდები გზაში. წვიმს, ქოლგას მაინც არავინ არ შლის. წვიმს, ო, წვიმაშიც არ შევალ სახლში. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • მორის ფოცხიშვილის პოეზია |
