დალილა ბედიანიძე - ზამთარი

გაფრინდნენ ჩემი კაბიდან 

ფრთებმოხატული პეპლები, 

მიჰყვნენ ჩიტები სწრაფი და 

ჭრიჭინობლები ეტლებით.

დღეც კაბასავით დამოკლდა, 

ერთ დღეში ვეღარ ვეტევით. 

მზეს ერთი წუთით თვალს მოჰკრავ 

და მერე გარბის ფეთებით.

გაფრინდნენ ჩემი კაბიდან 

ფრთებმოხატული პეპლები

რა გინდა, გულო, რა გინდა?

საგულეში ვერ ეტევი?

ზაფხულო ჩემო, ხარხარა,

საითკენ მიერეკები? 

ვარდმა ფურცელი დაყარა 

და გამოუჩნდა ეკლები.

სიცივისაგან კანკალით

ერთურთს ეკვრიან სახლები.. 

ზამთარი მოდის, ზამთარი. 

მოვა და - მეც აქ დავხვდები!